Cmentarz (hebr. bejt kwarot - dom grobów) jest dla Żydów miejscem świętym, na wieczność przypisanym umarłym. Judaizm nie zna pojęcia likwidacji cmentarza i nie zezwala na jakiekolwiek inne, poza grzebaniem zmarłych, użytkowanie terenu.
W 1895 r. przy ul. Königsring 4/5 (obecnie ul. Wieniawskiego) wybudowano szpital żydowski według projektu H. Schmidena i A. Speera.
Na narożniku ulic Stawnej i Wronieckiej od 1841 r. znajdował się szpital dla ubogich wyznania mojżeszowego (Latz'schen Armenkranken-Anstalt), wzniesiony dzięki donacji poznańskiego kupca Salomona Beniamina Latza.
W okresie międzywojennym budynek administracyjny gminy żydowskiej mieścił się w stojącym do dziś dużym ceglanym domu przy ul. Szewskiej 10.
Na rogu ul. Dominikańskiej i Szewskiej, naprzeciw kościoła Dominikanów znajdowała się wybudowana latach 1856-1857 reformowana synagoga Gminy Braci.
Zespół głównych synagog gminnych do 1908 r. znajdował się przy ul. Żydowskiej 15/18, w kwartale wyznaczonym ulicami Żydowską, Mokrą i Wroniecką.
