Dzieje się... w i dla Starej Gazowni

To przeurocze miejsce w centrum miasta - mówią Dioniza i Marek. W niedzielę przyszli do Starej Gazowni, by pozować do ślubnych fotografii. Gazownia stała się też główną bohaterką... spektaklu Polskiego Teatru Tańca

Niedzielne południe, słońce odbija się w fabrycznych okienkach wielkich budynków zabytkowej Gazowni. Wzdłuż czerwonych, ceglastych ścian spaceruje panna młoda w prostej, białej sukience, za nią pan młody w jasnym, eleganckim garniturze. Gdy Marek Smura i jego wtedy jeszcze narzeczona Dioniza po raz pierwszy zobaczyli Starą Gazownię na zdjęciach w "Gazecie", od razu postanowili sesję ślubną przeprowadzić właśnie tam.

Zawsze marzyli, aby pamiątkowe zdjęcia były zrobione w miejscu pełnym zieleni, ale jednocześnie industrialnym i pełnym pięknej architektury. Wcześniej myśleli o Starej Rzeźni, to jedyne tego typu miejsce, jakie w Poznaniu znali. Aż do tego dnia ponad tydzień temu, gdy otworzyli "Gazetę"... Potem jeszcze ich znajomy fotograf wrócił zachwycony z organizowanej przez "Gazetę" wycieczki do Gazowni i zostało postanowione - sesja ślubna odbędzie się właśnie tam.

Z załatwieniem pozwolenia nie mieli problemu. Spółka Wielkopolski Operator Systemu Dystrybucyjnego od razu wyraziła zgodę, choć pod jednym warunkiem - jedno ze zdjęć młodej pary musi znaleźć się w zakładowej gazetce. Marek i Dioniza, ubrani w ślubne stroje, pozowali przy budynku starej kotłowni, zaglądali w liczne zaułki w okolicach wielkiego komina, spacerowali po całym terenie. Zdjęcia robił ich znajomy fotograf Adam Ptak, a pan Marek po wszystkim żałował, że na sesję ślubną nie wziął własnego aparatu, by też sfotografować ciekawe miejsca. Nie wie przecież, kiedy znów będzie miał okazję obejrzeć Starą Gazownię z bliska. - Jesteśmy zauroczeni tym miejscem. Te niebanalne, ceglane mury, tajemnicze, fabryczne okienka, niepowtarzalny industrialny klimat - pan Marek długo wymienia zalety Gazowni. - Te budynki są przemysłowe, praktyczne, ale jednocześnie tak bardzo artystyczne - mówi.

Sam głośno zastanawia się, jak to możliwe, że, mieszkając w Poznaniu przez 15 lat, nie wiedział, że to tak ciekawe, magiczne miejsce. - Dopiero dzięki akcji "Gazety" odkryliśmy piękno Starej Gazowni. Gdyby nie to, wiele osób, tak jak my, nie wiedziałoby o istnieniu tego miejsca - zaznacza pan Marek. - A przecież to coś niesamowitego, szkoda, żeby się zmarnowało albo poszło na kolejne centrum handlowe. Trzeba walczyć o Gazownię. To miejsce ma ducha artystycznego. Byłoby tam wspaniałe centrum kultury, moglibyśmy być z niego dumni - podkreśla.