Średni lokal w wielkiej płycie

Mieszkania w Poznaniu za rok mogą być tańsze, ale własne M lepiej kupić teraz.

Poznaniacy wybierając mieszkanie kierują się przede wszystkim ceną. Inaczej niż warszawiacy, dla których od ceny ważniejsza jest lokalizacja. Naukowcy i studenci UE dyskutowali wczoraj o sytuacji na poznańskim rynku nieruchomości.

W Poznaniu jest 240 tys. mieszkań. - Jeśli weźmiemy pod uwagę potrzeby, to o 20 tys. za mało. A gdybyśmy chcieli dorównać unijnym standardom, musielibyśmy zbudować 30 tys. mieszkań - mówi dr Krzysztof Celka z Uniwersytetu Ekonomicznego. 22 proc. to mieszkania w budynkach przedwojennych, 16 proc. - mieszkania zbudowane po 1989 r. Największy jest wybór mieszkań z lat 50., 60., 70. i 80. I to najczęściej w niezbyt lubianej wielkiej płycie. Przeważają mieszkania średnie o powierzchni 51-65 m kw.

- Pewnie państwu trudno w to uwierzyć, ale kiedyś metr mieszkania w Poznaniu kosztował 1 tys. zł - mówił studentom prof. Henryk Gawron, pokazując wykresy z cenami z połowy lat 90. Dziś za metr zapłacić trzeba średnio 5100 zł. 70 proc. poznaniaków kupuje mieszkania na rynku wtórnym. Najtaniej jest na Wildzie i na Grunwaldzie, gdzie znajdziemy lokale za 1 - 1,4 tys. zł za 1 m kw. Najdrożej na Winogradach - średnia cena metra przekracza 6 tys. zł, a metr najdroższego apartamentu kosztuje prawie 10 tys. zł. Przybywa mieszkań dużych, większych niż 80 m kw. W ciągu dwóch lat ich udział rynku wzrósł z 6 do 8 proc. Kupujemy je jednak niechętnie. - Teraz, w czasie kryzysu, trudno sprzedać mieszkanie za 600-700 tys. zł - zauważa Gawron.

Nowych mieszkań najwięcej powstaje na Piątkowie, Winogradach i na Ratajach, wzdłuż ul. Polanka. - Deweloperzy dają rabaty, darmowe komórki lokatorskie i miejsca do parkowania. Jeśli ktoś szuka mieszkania dla siebie, a nie jako lokaty kapitału, lepiej niech kupi je teraz - radzi Celka. Banki odmawiają kredytów, deweloperzy wstrzymali się z inwestycjami. Za rok mieszkania będą może nieco tańsze, ale może być duży problem z wyborem.