Zanim znów zaatakuje... Historia nekrofila

Tą sprawą żyją wszyscy poznańscy milicjanci. Od kilku miesięcy nie opuszczają cmentarza na Miłostowie. Wiedzą, że nekrofil tutaj wróci

27 lutego 1982 r. na naramowickim cmentarzu miał się odbyć pogrzeb 69-letniej Katarzyny P. Przed ceremonią rodzina zgromadziła się w kaplicy, do której dzień wcześniej przywieziono trumnę z ciałem zmarłej. Ale ciało zniknęło!

Milicja zanotuje, że w trumnie zostały: książeczka do nabożeństwa, różaniec i czarne damskie pantofle. Ciało znaleziono później - ktoś porzucił je w polu niedaleko cmentarza. Wcześniej wyciął piersi i kobiece narządy.

Prioryret

Milicja nigdy nie lubiła chwalić się takimi sprawami, chyba że przestępcę udałoby się złapać na gorącym uczynku. Ale póki pozostawał na wolności, szukano go po cichu i raczej bez specjalnego zaangażowania.

Dopiero pół roku później - gdy w Naramowicach zamordowana zostanie 11-letnia Alina, a obrażenia nie pozostawią wątpliwości, że nekrofil jest również mordercą - sprawa stanie się dla milicji priorytetową.

Zacznie się wyścig z czasem - milicjanci będą podejrzewać, że nekrofil zaatakuje ponownie. Żeby do tego nie dopuścić, zaczną przeczesywać cmentarze. Sprawdzą osoby z listy notowanych za przestępstwa na tle seksualnym. - Tylu dewiantów nigdy nie wcześniej nie spotkałem - wspomni po latach emerytowany policjant Jerzy Jakubowski w książce "Zapis zbrodni" Kazimierza Brzezickiego.

Gdy nekrofil zostanie złapany i opowie o kolejnych morderstwach, seksuolodzy stwierdzą: - W literaturze światowej kryminalistyki nie opisano takiego przypadku.

Grobowce

Edmund Kolanowski nie miał szczęśliwego dzieciństwa. Ojciec, który ledwo uszedł z życiem z obozu koncentracyjnego, po wojnie zatrudnił się w fabryce spirytusu - i niemal nie trzeźwiał. Awanturował się i bił żonę, która nigdzie nie pracowała, bo zajmowała się domem. Gdy syn wstawiał się za nią, obrywał. Ale matka nie była mu za to wdzięczna. Kiedyś w złości powiedziała: "Żałuję, że nie utopiłam cię w pierwszej kąpieli".

Jeszcze przed narodzinami Edmunda zmarł jego starszy brat Andrzej. Miał dwa lata. Matka nie umiała się z tym pogodzić, wciąż jeździła na grób, zabierając Edka. Chłopiec spędza dzieciństwo na miłostowskim cmentarzu.

Nie chodzi do żłobka ani przedszkola. Ma skazę wysiękową: twarz cała w ranach i strupach, więc inne dzieci, bojąc się zarażenia, nie bawią się z nim.

Jest nieśmiałym dzieckiem, unika kolegów. A kiedy idzie do szkoły, uczy się marnie, łapie dwóje z polskiego i zachowania. Powtarza pierwszą klasę, potem trzecią i piątą. Aż lekarz stwierdza, że pomóc może tylko zamknięty zakład dla nerwowo i psychicznie chorych. Kończy tam dwie klasy podstawówki.

Gdy po latach milicjanci zapytają o wspomnienia z pobytu, opowie im o sekcjach zwłok w szpitalnym prosektorium, które podglądał, siedząc na drzewie z kolegami. I o zabawach w grobowcach na zniszczonym, poniemieckim cmentarzu: "Nie przerażał mnie widok kościotrupów w trumnach".

Profanacja

W drugiej klasie zawodówki ma dwóje ze wszystkich przedmiotów. Gdy dyrektor skreśla go z listy uczniów, idzie do prywaciarza uczyć się na elektryka.

Kiedy ma 15 lat, zaczaja się na dziewczyny przy Akademii Medycznej i technikum w okolicach MTP. Wkłada im rękę pod sukienki, łapie za majtki. Po latach wyjaśni, że nie wiedział, jak umówić się z dziewczyną. A jeśli już mu się udało, to i tak kończyło się klapą. Łóżkowe niepowodzenia dotykają go tak bardzo, że w brzuch wbija sobie nóż. Ratują go lekarze.

Kradnie damską bieliznę suszącą się na sznurkach. Potem przynosi ją do domu, zakłada na siebie, onanizuje się. A potem bieliznę chowa - jak skarby - na podwórku.

Jego konkubina Gabriela 20 lat później zezna, że jej też ginęły rajstopy, majtki i staniki odkładane do prania: "Edek mówił, że nic nie wie. Stawał się nerwowy, ale zaraz kupował mi nowe".

Gdy ma 22 lata, umawia się z prostytutką, która uczy go kilku pozycji. "To był pierwszy udany stosunek" - powie milicji.

W 1970 r. żeni się z Zofią, salową ze szpitala kolejowego. Mają swój pokój, ale kuchnię dzielą z dwiema staruszkami. Gdy po roku jedna z nich umiera, Kolanowski zostaje w mieszkaniu sam ze zwłokami. Wchodzi do pokoju, odkrywa prześcieradło, zaczyna dotykać.