Sądowski Albin (1933 - 2008)

Marian Krawczyński, Poznań, 26.01.2010.
01.03.2010 , aktualizacja: 01.03.2010 11:29
A A A Drukuj
Albin Sądowski
Albin Sądowski
Dr med. Albin Sądowski, doświadczony pediatra, o wyjątkowych zasługach dla pediatrii zielonogórskiej, należał do grona lekarzy powszechnie znanych i lubianych. Zawsze bardzo aktywny, pełen witalności, ambitny i pracowity, zrównoważony, ale jednocześnie nie stroniący od towarzystwa i dobrej zabawy. Tym bardziej, jego nagłe zasłabnięcie pod Krakowem w drodze na urlop z przyjaciółmi w ukochane góry, było wielkim i przykrym zaskoczeniem. Mimo udzielenia profesjonalnej pierwszej pomocy i szybkiego przyjazdu karetki Pogotowia Ratunkowego, konieczna okazała się dalsza szpitalna pomoc neurochirurgiczna. Zarówno jego rodzina i przyjaciele, jak również najbliżsi współpracownicy mieli nadzieję, że jego witalność pozwoli mu jeszcze powrócić do zdrowia. Niestety, następujący później kilkumiesięczny okres zmagań z chorobą nie przyniósł oczekiwanych efektów terapeutycznych. Mimo prowadzonego leczenia, początkowo na Oddziale Neurochirurgicznym w Krakowie, a następnie na Oddziale Intensywnej Terapii w Nowej Soli, dr med. Albin Sądowski zmarł 12 czerwca 2009 roku i został pochowany na Cmentarzu w Nowej Soli.

Albin Sądowski urodził się 15 grudnia 1933 r. w Wąbrzeźnie, gdzie ukończył Liceum Ogólnokształcące w 1952 roku i otrzymał świadectwo dojrzałości z wyróżnieniem. W latach 1952 - 1958 studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Poznaniu. Po uzyskaniu dyplomu lekarza podjął pracę w Szpitalu Powiatowym w Świebodzinie. W 3 lata później przeniósł się do Nowej Soli, z którą profesjonalnie związał się do końca pracy zawodowej. Specjalizację z pediatrii II stopnia uzyskał w 1962 roku. Rok później powierzono mu stanowisko ordynatora oddziału dziecięcego miejscowego szpitala. Dla pediatrów zielonogórskich i poznańskich jego nazwisko zawsze kojarzyło się ze szpitalem w Nowej Soli. Było to całkiem naturalne, gdyż w tym mieście był powszechnie znanym pediatrą, a przez dyrekcję Szpitala i kolegów lekarzy cenionym ordynatorem oddziału dziecięcego. Przez 42 lata leczył tu dzieci trzech pokoleń! W okresie 4 dekad działalności pediatrycznej, pod jego merytorycznym nadzorem 42 lekarzy uzyskało specjalizację z pediatrii, w tym 14 - drugiego stopnia. Dziś jego uczniowie zajmują kierownicze stanowiska nie tylko w powiecie nowosolskim. Na początku lat 60-tych ubiegłego stulecia był w Nowej Soli jedynym specjalistą w dziedzinie pediatrii. Od podstaw organizował lecznictwo dziecięce w powiecie. Nie można zapomnieć, że w tych latach, szczególnym problemem była wysoka umieralność niemowląt, głównie z przyczyn infekcyjnych (zapalenia płuc i biegunki). Był to okres, kiedy ordynator oddziału pełnił również funkcję inspektora pediatrii w powiecie, sprawując nadzór merytoryczno-organizacyjny nad ambulatoryjnym lecznictwem dziecięcym i świadczeniami lekarzy wiejskich ośrodków zdrowia na rzecz dzieci.

Dr med. Albin Sądowski dostrzegał również potrzebę działań profilaktycznych w opiece zdrowotnej nad dziećmi. Wielokrotnie dawał temu wyraz podczas zebrań ordynatorów w Wojewódzkim Ośrodku Matki i Dziecka, przedstawiając obowiązujące wówczas analizy przyczyn zgonów niemowląt z własnego terenu, z uwzględnieniem uwarunkowań środowiskowych.

Jego zasługi dla miasta wykraczają poza diagnostyczno-lecznicze świadczenia pediatryczne. Nie stronił od działalności organizacyjno-społecznej. Z jego inicjatywy w 1964 roku założono Miejskie Koło Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, w którym przez 19 lat pełnił funkcję przewodniczącego lub viceprzewodniczącego. Od początku lat 70-tych był członkiem miejscowego oddziału Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, a następnie przez dwie kadencje jego przewodniczącym. Potrafił nawiązać kontakt i ścisłą współpracę z ZHP i PCK. Był długoletnim konsultantem miejscowej Poradni Wychowawczo-Zawodowej (obecnie Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna). Szczególną aktywność społeczną wykazywał w pracy związkowej. Z chwilą powstania ruchu solidarnościowego został przewodniczącym Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność". W 1993 roku założył Koło Związku Zawodowego Lekarzy w Nowej Soli, w którym pełnił funkcję vice-przewodniczącego. Był również inicjatorem i organizatorem towarzyskich spotkań lekarzy nowosolskich, które w opinii jego przyjaciela - doktora Romualda Betiuka, integrowały środowisko i cieszyły się dużym zainteresowaniem.

Przez wiele kadencji był członkiem lub vice-przewodniczącym Zarządu Zielonogórskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego. Brał udział w posiedzeniach konkursowych na stanowiska ordynatorów oddziałów dziecięcych w województwie.

W uznaniu jego osiągnięć zawodowych i społeczno-organizacyjnych wyróżniono go Srebrnym Krzyżem Zasługi, Odznaką "Za wzorową Pracę w Służbie Zdrowia" oraz Złotą Odznaką "Przyjaciel Dziecka".

Szczególną wagę przywiązywał do pogłębiania swej wiedzy pediatrycznej. Brał udział w większości ogólnopolskich zjazdów pediatrów oraz w wielu konferencjach regionalnych, szczególnie w Wielkopolsce i na Dolnym Śląsku. Współuczestniczył również w przygotowaniu kilku konferencji naukowych Pediatrów Ziem Zachodnich organizowanych w Zielonej Górze, m.in. z zakresu nefrologii dziecięcej (1975) i otyłości u dzieci i młodzieży (1980).

Był autorem 18 publikacji, głównie z zakresu nefrologii dziecięcej, którą darzył szczególnym zainteresowaniem. Mimo wielu obowiązków lekarskich i społecznych, pracując w ośrodku pozaakademickim, potrafił przygotować i obronić w 1971 r. w poznańskiej Alma Matris pracę na stopień doktora nauk medycznych pt. "Rytmika wydalania wapnia i fosforu nieorganicznego w moczu w odmiedniczkowym zapaleniu nerek u dzieci". Był pierwszym doktorantem prof. Marii Goncerzewicz, ówczesnego konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie pediatrii, a później wieloletniego dyrektora Szpitala-Pomnika Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie, która zawsze darzyła go wielką sympatią i uznaniem.

Ściśle współpracował z Kliniką Kardiologii i Nefrologii Dziecięcej Instytutu Pediatrii w Poznaniu. Był również członkiem Sekcji Nefrologicznej PTP. Za systematycznie pogłębianą wiedzę pediatryczno-nefrologiczną oraz zaangażowanie społeczno-organizacyjne szczególnie cenił go kierownik tej kliniki - prof. Janusz Maciejewski.

W 2003 roku dr med. Albin Sądowski żegnany przez liczne grono przyjaciół i współpracowników przeszedł na emeryturę. Ordynaturę oddziału przejęła po nim jego uczennica - dr Maria Jarema-Kofla. Nadal jednak służył swoim bogatym doświadczeniem, m.in. pełniąc dyżury na oddziale i prowadząc praktykę pediatryczną. Teraz mógł więcej czasu poświęcić swoim zainteresowaniom pozamedycznym: pszczelarstwu i wędkarstwu oraz turystyce górskiej, góry bowiem ukochał szczególnie.

W związku z 50-leciem ukończenia studiów, w czerwcu 2008 r., brał udział w uroczystości odnowienia dyplomu w Poznańskiej Uczelni. Jako przewodniczący Stowarzyszenia Absolwentów Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu miałem zaszczyt wręczać mu ten dyplom, a w godzinach popołudniowych, wspólnie wypić lampkę wina. Był w doskonałej kondycji fizycznej i psychicznej. Los zrządził, że rok później już nie żył. Pozostawił żonę Barbarę (mgr. inż. zootechnika) oraz dwóch synów: Roberta (mgr ekonomii) i Rafała (mgr politologii).

Dr med. Albin Sądowski był jednym z zaledwie kilku lekarzy, którzy na początku lat 60. ubiegłego stulecia tworzyli w województwie zielonogórskim strukturę organizacyjną i podstawy lecznictwa pediatrycznego. Szczególne zasługi wniósł jednak dla rozwoju opieki pediatrycznej w Nowej Soli. Zawsze był przyjazny i pomocny nie tylko dzieciom, ale także kolegom - lekarzom. Pozostanie w naszej pamięci jako sumienny lekarz, oddany dzieciom, sprawny organizator i pełen pasji działania społecznik, a także człowiek niezwykle przyjazny, wielkiego optymizmu i pogody ducha.

Podziel się

  • Ocena:

    • słabe
    • nic specjalnego
    • dobre
    • bardzo dobre
    • znakomite

    0 głosów