Wacowska Anna

19 stycznia 2008 r. minęła 2 rocznica śmierci Anny Wacowskiej. Jej postać należy zaliczyć do głównych osobowości ostrowskiej plastyki.

Urodziła się 29 czerwca 1915 r. w Walentynowie koło Ostrowa Wielkopolskiego, gdzie minęło jej dzieciństwo i młodość. Tutaj kształtowała się jej wrażliwość artystyczna. W Walentynowie powstały jej pierwsze rysunki i rzeźby w glinie. Chętnie rysowała kwiaty, ludzi i zwierzęta.

Okres wojny spędziła na przymusowych robotach w obozie pracy na terenie III Rzeszy. Po wojnie wróciła w rodzinne strony i na stałe zamieszkała w Ostrowie Wielkopolskim. Tutaj rozwinął się jej talent plastyczny. Pracę twórczą łączyła z wychowaniem trojga dzieci.

W latach pięćdziesiątych XX w. wraz z innymi (Weroniką Gabrysiak, Bolesławem Jędryszczakiem, Władysławem Zuchowskim i Zenonem Kaczmarzykiem) była inicjatorem powstania zespołu plastycznego przy Ostrowskim Domu Kultury. Korzystała z pracowni plastycznej Domu Kultury, ale najchętniej tworzyła w ciszy własnego mieszkania przy ulicy Kaliskiej. Wówczas jej kuchnia zamieniała się w prawdziwą pracownię, gdzie na stołach rozkładała farby, pędzle, paletę lub glinę i narzędzia do rzeźbienia.

Jej pasją była rzeźba w glinie. Stworzyła wiele wersji Chrystusa Frasobliwego, Janka Muzykanta, Wielkopolanki w stroju ludowym oraz portrety wybitnych Polaków - F. Chopina, St. Wyspiańskiego i innych.

Jej ręce świetnie kształtowały formę wyobrażonych figur, ich proporcje i fakturę materii. Tworzyła rzeźby bardzo ekspresyjne, ale równocześnie pełne delikatności i subtelności.

Do pracy twórczej podchodziła z pełnym zaangażowaniem, często podkreślała, że "twórczość to ciężka praca". Wierzyła, że dzięki wytrwałości i pracowitości można osiągnąć dobre wyniki. Twórcza realizacja marzeń Anny Wacowskiej była także ucieczką przed szarością dnia codziennego, zapomnieniem o troskach.

W połowie lat osiemdziesiątych związała się ze środowiskiem plastycznym Krotoszyna. Tutaj znalazła dobre warunki realizacji rzeźby - odpowiednią glinę, możliwość wypalania rzeźb oraz twórców zainteresowanych tą dziedziną sztuki. Udział w plenerach rzeźbiarskich organizowanych przez Krotoszyński Ośrodek Kultury, współpraca z galerią "Refektarz" zaowocowały wystawą indywidualną w Krotoszynie i nowymi pracami. Powstały wówczas rzeźby św. Floriana, Langiewicza i osób związanych z Krotoszynem.

Pod koniec życia dużo malowała.

Anna Wacowska uczestniczyła w wielu wystawach zbiorowych otrzymując nagrody, wyróżnienia i dyplomy min. w:

Ostrowie Wielkopolskim (1966, 1967, 1969, 1970, 1972, 1976, 1980, 1992, 1994, 1995, 1997, Poznaniu (1966, 1967, 1969, 1970, 1971), Warszawie (1966, 1967), Kaliszu (1977), Wrocławiu (1972), Krotoszynie (1986), Paczkowie (1971), Turku (1975), Koninie (1975).

Jej prace znajdują się w zbiorach prywatnych i państwowych m. in. w Muzeum Miasta Ostrowa Wielkopolskiego, Muzeum Okręgowym w Kaliszu, Muzeum Henryka Sienkiewicza w Poznaniu.

Anna Wacowska zmarła w Swarzędzu koło Poznania.