Sto lat zamku w widokówce

Miłośnicy poznańskiej historii otrzymali właśnie kolejną "cegiełkę" pamięci - nieduży, acz cenny album z widokówkami Zamku Cesarskiego.

Sto lat temu, w sierpniu 1910 r. cesarz niemiecki Wilhelm II "odebrał" z rąk budowniczych swoją nową rezydencję w Poznaniu. Dzięki Januszowi Pazderowi, konsultantowi do spraw konserwatorskich w Centrum Kultury Zamek, historię zamku możemy prześledzić na podstawie widokówek, dokumentujących kolejne fazy jego zmian. "Sama ceremonia [przekazania zamku cesarzowi - red.] była bardzo skromna" - opisuje Pazder w wydanym właśnie przez wydawnictwo Święty Wojciech albumie "Zamek Cesarski". "Wiozący Wilhelma II z Dworca Cesarskiego samochód wjechał do sieni znajdującej się w przyziemiu wieży. Tu oczekiwał budowniczy zamku Franz Schwechten, który wręczył cesarzowi klucz do rezydencji, a następnie oprowadził go po niej. Wieczorem odbył się wielki bankiet; następnego dnia cesarzowa wydała przyjęcie dla pań, a zespoły Prowincjonalnego Towarzystwa Śpiewaczego dały koncert na dziedzińcu zamkowym".

Zachowała się widokówka, podpisana "Unser Kaiserpaar" (nasza para cesarska), przedstawiająca moment wjazdu automobilu z cesarzem i cesarzową na dziedziniec zamku. Wcześniej w Poznaniu ukazywały się (niemieckie) widokówki, na których przedstawiano kolejne etapy budowy zamku: wykopy pod fundamenty, ustawienie kratownicy rusztowań obok pomnika Bismarcka (który zresztą trzeba było przesunąć bardziej na zachód), czy zakończenie prac w stanie surowym. "Wydawane w trakcie budowy pocztówki nie tylko zaspokajały naturalną w przypadku tej niecodziennej inwestycji ciekawość. Równie ważne były cele propagandowe" - konstatuje Pazder. Cesarstwo Niemieckie manifestowało w ten sposób władzę nad dawnymi polskimi ziemiami.

Historia zamku cesarskiego, odbita na archiwalnych widokówkach, pozwala po raz kolejny zastanowić się nad zmiennymi losami tej początkowo wyjątkowo ponurej budowli. Dziś zamek służy nie tylko poznaniakom jako centrum polskiej kultury.