Marzę o komórce, choćby używanej

- Dzieci wiedzą, że ode mnie nie dostaną nic oprócz słodyczy. Nie mam za co kupić prezentów - mówi pani Hanna. Mimo to Krzysiek, Paulina i Iza wciąż czekają na Gwiazdora. Zostań nim i spełnij ich marzenia.

Ogródki działkowe przy ul. Sarmackiej. Za płotem domek letniskowy, wejścia pilnuje czarny pies. Drzwi otwiera kobieta. Szczupła, czarne włosy, ok. czterdziestki. Zaprasza do środka. - Jesteśmy bardzo zaskoczeni, że nas wybrano. Nie wierzyliśmy, że "Gazeta" do nas przyjedzie - mówi.

Kuchnia, łazienka, trzy pokoje. Na środku jednego z nich - miska pełna wody. - Dach zaczął przeciekać - pokazuje na dziurę w suficie pani Hanna. - Wydaliśmy na papę ostatnie pieniądze, ale to i tak nic nie dało.

Kobieta pracuje w szkole dla dzieci niepełnosprawnych, pomaga nauczycielom w opiece. Miesięcznie dostaje ok. 800 zł. 150 zł zabiera komornik. Jurek, ojciec dzieci, wpisał kiedyś panią Hannę jako współwłaścicielkę samochodu. - Coś nakręcił, później zmarł, a mnie teraz ściga skarbówka. A samochodu nigdy na oczy nie widziałam - opowiada pani Hanna.

Po śmierci męża kobieta wystąpiła do ZUS o rentę. I już drugi raz dostała odmowę, bo Jurek przez ostatnie osiemnaście miesięcy nie pracował. Choć już nie żyje, to pani Hanna wciąż jest obrażona na byłego męża. - Mieszkałam z nim 15 lat, ufałam mu, a on tak bezczelnie wrobił mnie z tym samochodem. A do tego to jego wieczne bezrobocie - żali się.

Teraz pani Hanna mieszka z Jarkiem, byłym sąsiadem. Kilka miesięcy temu poprosił ją, by się wprowadziła do jego domu razem z dziećmi. Do niedawna pracował na budowie, ale teraz jest zastój i pracy brakuje. - Za to w domu robi wszystko. Gotuje lepiej ode mnie - opowiada kobieta.

Pieniędzy zawsze brakuje. Węgla pozostały dwie taczki, o prezentach nie ma co marzyć. - Dzieci wiedzą, że ode mnie nic nie dostaną, tylko słodycze. Na więcej mnie nie stać - mówi pani Hanna. Mimo to, Iza, Paulina i Krzysiek bardzo by chcieli, by ich dom odwiedził Gwiazdor. - Marzy mi się koszulka Lecha, piłka, zimowa kurtka i skejtowe buty. Potrzebuję również komórki. Może być używana - opowiada Iza (14 l.) Z kolei, Paulina (16 l.), jak każda nastolatka, chciałaby dostać nowe ubrania i kosmetyki. - Kurtkę, jakąś bluzkę, tusz do rzęs, podkład, dezodorant - wylicza.

Najstarszego Krzysztofa (18 l.) nie ma w domu. - Ma praktyki w technikum do wieczora - tłumaczy pani Hanna. Wie, że syn chciałby mieć komputer i playstation. Przydadzą się też nowa bluza i dżinsy.

Sama pani Hanna marzy o naprawie dachu i dodatkowej tonie węgla. - Boję się, że zostaniemy na zimę bez opału i że dach nam się jeszcze bardziej zawali. Najważniejsze jednak, że spędzimy święta razem - mówi.