On też będzie miał 60-centymetrowy język - wideo

Guapa okazała się troskliwą matką. Gdy mały mrówkojad przyszedł na świat, okryła go - niczym kołdrą - puszystym ogonem

- W pierwszej chwili go nie zauważyłam. Dopiero gdy podniosłam ogon Guapy, zobaczyłam małego mrówkojada - opowiada Katarzyna Byczyk, opiekunka zwierząt z Nowego Zoo. Zobacz video:

Mały mrówkojad
Załadowane przez: redakcja_poznan. - Obejrzyj śmieszne wideo o zwierzętach.

Narodziny mrówkojada to duże wydarzenie w naszym ogrodzie. Co prawda w latach 70. mieliśmy już ten gatunek zwierząt, ale się nie rozmnażały. Tym razem Guapa i samiec Eskado świetnie się sprawiły.

Maluch ma ponad pół metra, z czego prawie połowa przypada na puszysty ogon. Ma też długi pyszczek i język, ale na razie nie potrzebuje go do wydobywania mrówek z mrowiska, jak robią to dorosłe zwierzęta (u nich ponad 60-centymetrowy język jest lepki, więc owady łatwo się do niego przyklejają). Mały mrówkojad o nieustalonej jeszcze płci na razie pije tylko mleko, za kilka tygodni zacznie próbować karmy, którą na co dzień dostaje Guapa i Eskado. A te jedzą papkę, która składa się m.in. ze zmielonych bananów, jabłek, gruszek, pomidorów, jajek, serca wołowego, granulatu dla psów, torfu, miodu i wody.

Guapa jest młodą samicą, ma trzy lata, od roku mieszka w Poznaniu. Rodziła pierwszy raz, ale jest wzorową matką, nie odstępuje potomka na krok. Zresztą ten najchętniej siedzi na jej grzbiecie, tuli się do sierści i chowa się pod jej ogonem.

Na wolności ogon mrówkojadom się bardzo przydaje - przykrywają się nim na noc, gdy idą spać. Służy też jako podpora, gdy zwierzę staje na dwóch łapach przy mrowisku, albo broni się przed drapieżnikiem. A ma czym się bronić - przednie łapy mrówkojada zaopatrzone są w długie pazury, z których najdłuższy dorasta do 10 cm. Może przeorać nimi grzbiet jaguara, choć częściej zwierzę używa ich do rozgrzebywania pni i mrowisk. - Nasza samica też już "pokazywała pazurki", czasem wpadała w prawdziwą złość. Ale - o dziwo - po porodzie złagodniała - zaznacza pani Katarzyna.

Ojciec jest bardziej spokojny i opanowany, mieszka na razie osobno. Można go oglądać na wybiegu w nowym ogrodzie zoologicznym, chętnie spaceruje, zwłaszcza od momentu gdy zostały wycięte krzaki, w których latem Eskado się chował i spał.

Hodowla mrówkojadów olbrzymich przed laty była bardzo trudna, dopóki nie opracowano dla nich karmy zastępczej, która może zastąpić im mrówki (dziennie mogłyby zjeść ok. 30 tys. owadów). Dziś w europejskich ogrodach zoologicznych jest 80 zwierząt tego gatunku, w tym także w opolskim i warszawskim zoo.

W Ameryce Środkowej i Południowej, gdzie żyją na wolności, grozi tym pięknym zwierzętom wyginięcie. Człowiek niszczy ich środowisko, wycina lasy, w których żyją. Mrówkojady padają też ofiarą kłusowników lub giną pod kołami samochodów.