Jak Ryszard Grobelny walczy z restauracją

Właściciel zabytkowego dworku na Naramowicach chce otworzyć restaurację. Ale nie może, bo inwestycję - już po raz drugi - zaskarżył jego sąsiad. A jest nim prezydent Poznania

Dworek przy ul. Łopianowej wybudowała w 1841 r. rodzina Nowowiejskich. Obok znajdują się zabudowania gospodarcze, a całość otacza duży park ze stawem. Posiadłość należy do biznesmena Piotra Kuśnierka, który pięć lat temu postanowił otworzyć w niej restaurację, a obok dobudować hotel.

Kiedy miejscy urzędnicy już mieli wydać zgodę, okazało się, że z dworkiem Kuśnierka sąsiaduje dom Ryszarda Grobelnego - oficjalnie prezydenta Poznania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowiło więc, że - aby uniknąć podejrzeń o stronniczość - decyzję w tej sprawie podejmą urzędnicy z Czerwonaka. Ci zgodzili się na inwestycję. Ale wtedy zgodę zaskarżył Grobelny. Nie spodobał mu się pomysł prowadzenia działalności usługowej w sąsiedztwie domów jednorodzinnych.

SKO nakazało urzędnikom z Czerwonaka ponownie zbadać sprawę. Kuśnierek w tym czasie zrezygnował z budowy hotelu. - Przyszedł kryzys, ale miałem też dosyć sporów - tłumaczy.

Miesiąc temu urzędnicy z Czerwonaka zgodzili się, by w budynku gospodarczym powstała restauracja, a w zabytkowym dworku - ośrodek rekreacyjno-szkoleniowy. - W dworku byłyby pokoje dla gości przyjeżdżających na biznesowe spotkania lub szkolenia. Do tego niewielkie SPA. A obok restauracja z polską kuchnią, taka z wyższej półki - opowiada Kuśnierek.

Ale Grobelny - wraz z żoną - po raz drugi zaskarżył inwestycję, tłumacząc, że restauracja nie pasuje do okolicy, bo stoją tu tylko domy jednorodzinne, sklep osiedlowy i gabinet kształtowania sylwetki. Grobelnemu te usługi nie przeszkadzają, bo są "nastawione na lokalną społeczność". A - jak dowodzi prezydent - "zarówno restauracja, jak i ośrodek szkoleniowy nie mają charakteru lokalnego, nie są adekwatne do potrzeb danego miejsca, nie są potrzebne lokalnej społeczności i nie będą przez tę społeczność wykorzystywane".

Nie zgadza się z tym architekt Piotr Wędrychowicz, główny projektant dzielnicy Morasko w latach 70. Przekonuje, że restauracja pozytywnie wpłynie na otoczenie, bo stworzy zainteresowanie tą częścią Poznania: - Unikalne walory przyrodnicze Moraska potrzebują przystani dla mieszkańców Poznania i turystów. Usytuowanie tu restauracji jest potrzebne dla prawidłowego rozwoju tej części miasta.

W swej opinii architekt pisze: "Prywatna działka użytkowana na cele wyłącznie mieszkaniowe ma szansę zostać otwarta. Przestrzeń prywatna zmieni się w półprywatną, a częściowo publiczną. Poznań otrzyma od inwestora miejsce o historycznej randze i godny polecenia punkt turystyczno-rekreacyjny".

A co z argumentami Grobelnego? - Można odnieść wrażenie, że kieruje się jedynie własną wygodą - uważa Wędrychowicz.

Co na to Grobelny? - To prywatny spór sąsiedzki - mówi. I przekonuje: - Powstanie restauracji nie zawsze ma charakter miastotwórczy. Zależy to od lokalizacji. Restauracja, która leży na osiedlu o zabudowie jednorodzinnej, nie przy głównej drodze, która będzie żyła głównie w weekendy, nie będzie miastotwórcza, tylko konfliktogenna.

Kuśnierek: - Przecież dworek z parkiem leżą poza osiedlem. Nie będzie tu głośnych imprez, wesel. Nie przewiduję nawet miejsca na tańce.

Demonstracja przeciw ACTA w Poznaniu [ZDJĘCIA]>>