Wzorzec i stereotyp poety

"Książę poetów", legendarny Witek z "Całej jaskrawości" Edwarda Stachury i jego najbliższy przyjaciel. Uznany przez krytykę, a jednocześnie niedoceniany. Laureat Ogólnopolskiej Nagrody "Pierścień Mędrców Betlejemskich" oraz Nagrody Artystycznej Miasta Poznania. W ostatnich latach trochę przez Poznań zapomniany...

- Moja poezja żywi się życiem - podkreślał wiele razy. Zaprzecza poglądowi, że poetą się bywa. On poetą się urodził. - Moja poezja wypływa z oddechu, z czegoś, co jest we mnie. Pisanie to elementarz zgody i zwady człowieka z samym sobą - tłumaczył. - Wzorzec i stereotyp poety jednocześnie - jak powiedziała kiedyś Ewa Wójciak z Teatru Ósmego Dnia.

Urodził się w Mosinie w 1938 r. Przez wiele lat mieszkał przy ul. Ostrobramskiej, niedaleko pętli na Górczynie - w maleńkim pokoju z widokiem na park, niegdyś cmentarz ewangelicki. Skończył technikum księgarskie, potem studiował filologię polską na UAM, ale nigdy jej nie skończył. Na studiach był legendą. - Wiedzieliśmy, że Witek jest bohaterem powieści Edwarda Stachury "Cała jaskrawość" i poematu "Po ogrodzie niech hula szarańcza" - wspominają przyjaciele. Z tego uznania... regularnie przepisywali jego wiersze z serwetek, na których pisał je w knajpach.

W latach 60. pracował m.in. przy budowie Elektrowni Turoszów jako magazynier, w Domu Książki jako księgarz sprzedawca, a także w Miejskiej Bibliotece Publicznej jako bibliotekarz.

"Syn bogini", jak nazwał go Edward Stachura. Autor znakomitych "nadrealnych" wierszy nigdy nie ulegał prądom literackim, "pisał tak, jak się oddycha". A krytykom niezwykle trudno było zaakceptować jego rozbite zdania, "rozsypujący się" wiersz, rozdartą osobowość...

bądź pozdrowiona chwilo piję twój sok myślę że panuje nad wiatrem a to tylko jedna z wielu pokrętnych dróg którymi idą ludzie zwracam się do nich ale natychmiast znikają za rogiem obfitości



Debiutował w 1968 r. tomem "Wiersze o nauce nawigacji między kamieniami", do dziś opublikował kilkadziesiąt tomików poetyckich.

W 1997 r. ukazała się książka rozmów z Różańskim "Któż to opisze, któż to uciszy", które przeprowadzili Piotr Kępiński i Andrzej Sikorski. A kilka lat wcześniej Tadeusz Żukowski nakręcił film telewizyjny o nim "Będziemy piękniejsi".

Kilka lat temu Witek poważnie zachorował. Przez moment był już po "tamtej stronie", ale podobno umarli poeci go nie wpuścili... - krąży legenda. Wydobrzał, choć stracił mowę. Pisać nie przestał.

z każdym dniem starzeję się

moi wrogowie ubierają się w nowe ubrania

lotnisko moich myśli zburzone

każda sekunda dzieli nas od miłości

jeszcze chcę wypowiedzieć zdanie

ale chmura zalewa mnie ukropem

i spływam cieśniną przeczuć do wyrzuty

godzin

(...)