Ćwierć wieku temu zmarł twórca witraży w poznańskiej katedrze

Urodził się w wielkopolskim Czarnkowie, w Poznaniu zrealizował swoje ważniejsze artystyczne projekty: polichromie w kościele Najświętszej Marii Panny, kościele św. Marcina i w auli UAM. W tym roku mija 25. rocznica śmierci Wacława Taranczewskiego, artysty zapomnianego przez poznaniaków.

Kształcił się w Poznaniu i Krakowie. W 1921 roku wstąpił do poznańskiej Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych, rok później przeniósł się do Krakowa na tamtejszą Akademię Sztuk Pięknych. Kłopoty finansowe zmusiły go do powrotu do Poznania. Wypłynął podczas II Salonu Instytutu Propagandy Sztuki w Warszawie w 1931 roku (Instytut w momencie powołania miał być opozycją wobec konserwatywnego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych), dwa lata później przyłączył się do kolorystów z grupy Pryzmat. W latach 30. miał swoje indywidualne wystawy w Poznaniu, Krakowie i Warszawie. Jako 32-latek wyjechał do Paryża, później zwiedził Grecję i Włochy. W Poznaniu prowadził galerię Salon 35, a po wojnie szefował Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych. W 1948 roku został profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie kierował Katedrą Malarstwa Dekoracyjnego. Słynął z tego, że malował cyklami, najbardziej znane to: "Martwa natura z zielonym dzbanem", "Martwa natura z błękitnym wazonem i muszlą", "Martwa natura z klatką", "Pień", "Krzesło i sztaluga", "Mała Malarka", "Koncert w Atelier", "Trio". W architekturze sakralnej realizował polichromie i witraże. Te ostatnie - w katedrze warszawskiej, poznańskiej i w kościele parafialnym w Borku Fałęckim w Krakowie. Jego obrazy są w zbiorach wszystkich ważniejszych polskich muzeów i kolekcjach prywatnych na całym świecie.

Wykład w CK Zamek

Z okazji 25. rocznicy śmierci artysty zamek zaprasza na wykład Iwony Błaszczyk pt. "Poznańskie realizacje monumentalne Wacława Taranczewskiego" - w czwartek o godz. 18 w Holu Balkonowym. Wstęp wolny.